Portfel 60/40, czyli 60 proc. akcji i 40 proc. obligacji, przez dekady był jednym z najbardziej rozpoznawalnych modeli budowania zdywersyfikowanego portfela inwestycyjnego. Jego założenie jest proste: akcje mają odpowiadać przede wszystkim za wzrost kapitału, natomiast obligacje za stabilizowanie wyników i generowanie dochodu.

W 2026 r. warunki rynkowe wyglądają jednak inaczej niż w okresie, gdy model 60/40 zdobywał największą popularność. Inflacja, wysokie rentowności obligacji, zadłużenie państw, zmienność cen surowców oraz wysoka koncentracja części indeksów giełdowych sprawiają, że inwestorzy ponownie analizują rolę klasycznej dywersyfikacji.

Dane rynkowe pokazują jednocześnie, że nie doszło do prostego „końca” portfela 60/40. Zmieniły się natomiast warunki, w których działa jego mechanizm.

Czytaj więcej…

• czym jest portfel 60/40 i dlaczego przez lata był popularny,
• jak zmieniła się relacja między akcjami i obligacjami,
• co oznaczają wysokie rentowności obligacji dla inwestora,
• dlaczego rok 2026 jest szczególny dla tradycyjnej dywersyfikacji,
• jakie są prognozy długoterminowych stóp zwrotu,
• czy klasyczny model wymaga modyfikacji.

Spis treści

• Portfel 60/40 powraca do punktu wyjścia
• Akcje nadal odpowiadają za wzrost kapitału
• Obligacje w 2026 roku znów mają znaczenie
• Największy problem: akcje i obligacje nie zawsze się równoważą
• Co pokazują prognozy dla portfela 60/40?
• Czy 60/40 trzeba dziś zmieniać?
• Portfel 60/40 w 2026 roku – najważniejsze wnioski

Portfel 60/40 powraca do punktu wyjścia

Popularność strategii 60/40 wynika z połączenia dwóch różnych klas aktywów. Akcje mają zapewniać potencjał wzrostu wraz z rozwojem gospodarki i wynikami przedsiębiorstw. Obligacje natomiast dostarczają określonego dochodu odsetkowego i w tradycyjnym modelu miały ograniczać wahania portfela.

Problem pojawił się szczególnie wyraźnie w okresie gwałtownego wzrostu inflacji i stóp procentowych. Spadki cen akcji i obligacji występowały wówczas jednocześnie, co ograniczało ochronną funkcję części dłużnej portfela.

W 2026 r. sytuacja jest jednak bardziej złożona. Rentowności obligacji są zdecydowanie wyższe niż w epoce rekordowo niskich stóp procentowych, co zwiększa potencjalny dochód z nowych inwestycji w dług. Jednocześnie wyższe rentowności oznaczają presję na ceny już wyemitowanych obligacji o niższym oprocentowaniu.

Według danych rynkowych z połowy września 2026 r. rentowność amerykańskich obligacji 10-letnich oscyluje w pobliżu 5 proc. 15 września wyniosła około 4,995 proc., osiągając najwyższy poziom od 2007 r.

To istotna zmiana dla inwestorów budujących portfel wieloletni.

Akcje nadal odpowiadają za wzrost kapitału

W klasycznym modelu 60/40 to właśnie akcje są elementem nastawionym na długoterminowy wzrost. W 2026 r. szczególne znaczenie ma jednak wycena amerykańskiego rynku oraz koncentracja indeksów w największych spółkach technologicznych.

We wrześniu S&P 500 pozostaje w pobliżu rekordowych poziomów. Według danych z 15 września indeks zakończył sesję na poziomie 7585,73 pkt i był wówczas około 10,8 proc. wyżej niż na początku roku. Nasdaq Composite był wyżej o około 11,8 proc., podczas gdy Russell 2000 zyskiwał około 15,6 proc.

Nie oznacza to jednak, że takie wyniki można automatycznie ekstrapolować na kolejne lata.

Prognozy długoterminowe pozostają znacznie bardziej umiarkowane. Vanguard w swoim modelu na 2026 r. wskazywał na relatywnie ograniczone oczekiwane stopy zwrotu z amerykańskich akcji, a prognozowany średni wynik dla kolejnych 5–10 lat wynosił 4–5 proc. rocznie.

Z kolei zestawienie prognoz ekspertów przygotowane przez Morningstar wskazywało na 5,2 proc. oczekiwanej nominalnej rocznej stopy zwrotu z amerykańskich akcji w perspektywie 10 lat oraz 4,1 proc. dla amerykańskich obligacji zagregowanych. Dane te pochodziły z września 2025 r. i zostały wykorzystane w publikacji Morningstar z początku 2026 r.

Różnica między aktualnymi wynikami giełdowymi a wieloletnimi założeniami pokazuje, dlaczego portfela 60/40 nie powinno się analizować wyłącznie na podstawie wyników jednego roku.

Obligacje w 2026 roku znów mają znaczenie

Największa zmiana w stosunku do okresu zerowych stóp procentowych dotyczy części obligacyjnej. Inwestor kupujący dług przy znacznie wyższej rentowności otrzymuje obecnie większy bieżący dochód niż jeszcze kilka lat temu.

Nie oznacza to jednak braku ryzyka. Wzrost rentowności oznacza spadek cen istniejących obligacji. W przypadku papierów o długim terminie zapadalności wrażliwość na zmiany stóp procentowych jest szczególnie wysoka.

Wrzesień 2026 r. dobrze pokazuje ten mechanizm. Rentowność amerykańskich obligacji 10-letnich przekroczyła poziom 4,9 proc. i zbliżyła się do 5 proc. Wzrost rentowności był związany m.in. z obawami dotyczącymi inflacji, cen energii oraz podaży długu.

Z perspektywy portfela 60/40 wyższe rentowności mają dwa przeciwstawne znaczenia:

• krótkoterminowo mogą oznaczać straty cenowe dla posiadaczy wcześniej wyemitowanych obligacji,
• długoterminowo zwiększają potencjalny dochód z nowych inwestycji w instrumenty dłużne.

To właśnie drugi element sprawia, że część obligacyjna ponownie stała się istotnym źródłem oczekiwanego zwrotu.

Największy problem: akcje i obligacje nie zawsze się równoważą

Podstawowym założeniem portfela 60/40 jest nie tylko posiadanie dwóch klas aktywów, ale także ich różne zachowanie w określonych warunkach gospodarczych.

Przez długi czas zakładano, że gdy akcje tracą na wartości, inwestorzy będą szukać bezpieczeństwa w obligacjach. W rezultacie wzrost cen długu mógł częściowo kompensować spadki na giełdzie.

W środowisku wysokiej inflacji mechanizm ten może jednak działać słabiej. Jeżeli przyczyną problemów rynkowych są jednocześnie inflacja i rosnące stopy procentowe, zarówno akcje, jak i obligacje mogą znajdować się pod presją.

JPMorgan w swoim raporcie mid-year outlook na 2026 r. wskazywał właśnie na ryzyko dla tradycyjnego modelu 60/40 w przypadku bardziej zmiennej inflacji. Według analizy w takim otoczeniu obie główne klasy aktywów mogą jednocześnie doświadczać presji.

Nie oznacza to jednak, że korelacja między akcjami i obligacjami pozostaje trwale wysoka. Morningstar wskazywał w 2026 r., że w trzyletnim okresie korelacje między wybranymi klasami aktywów spadły względem poziomów obserwowanych wcześniej, zwiększając znaczenie szerszej dywersyfikacji.

Co pokazują prognozy dla portfela 60/40?

Prognozy instytucji finansowych nie wskazują na jeden scenariusz dla rynku. Łączy je natomiast przekonanie, że przyszłe wyniki mogą być bardziej zależne od wycen początkowych, poziomu rentowności obligacji oraz ścieżki inflacji i stóp procentowych.

Vanguard podkreślał w swoich założeniach na 2026 r., że oczekiwane stopy zwrotu są uzależnione od warunków rynkowych i mogą się zmieniać wraz z kolejnymi aktualizacjami modelu.

Z kolei BlackRock w analizie z kwietnia 2026 r. wskazywał, że tradycyjny portfel 60/40 znajduje się pod presją, a część inwestorów może analizować dodatkowe źródła dywersyfikacji, w tym strategie alternatywne. Jednocześnie instytucja nadal opisuje połączenie akcji i obligacji jako podstawę konstrukcji wielu portfeli.

W praktyce oznacza to, że dyskusja w 2026 r. coraz częściej dotyczy nie pytania „60/40 czy nie 60/40”, lecz tego, jak definiować akcje i obligacje oraz czy klasyczne indeksy zapewniają wystarczającą dywersyfikację.

Czy 60/40 trzeba dziś zmieniać?

Nie istnieje jeden uniwersalny skład portfela odpowiedni dla każdego inwestora. Proporcja 60 proc. akcji i 40 proc. obligacji jest przede wszystkim punktem wyjścia do rozmowy o tolerancji ryzyka, horyzoncie inwestycyjnym, potrzebie płynności oraz celu inwestycji.

W 2026 r. inwestor analizujący taki model może zwracać uwagę m.in. na:

• geograficzną dywersyfikację części akcyjnej,
• udział spółek dużych i małych,
• duration części obligacyjnej,
• ryzyko kredytowe emitentów,
• wpływ inflacji na realną stopę zwrotu,
• koszty funduszy i ETF-ów,
• częstotliwość rebalansowania,
• walutę aktywów i ryzyko kursowe.

Szczególne znaczenie ma rebalansowanie. Jeżeli część akcyjna rośnie znacznie szybciej niż obligacyjna, pierwotne 60/40 może po pewnym czasie zmienić się np. w strukturę z większym udziałem akcji. Przywracanie założonych proporcji pozwala utrzymywać określony poziom ekspozycji na ryzyko, choć samo w sobie nie gwarantuje dodatniego wyniku.

Warto również pamiętać, że „obligacje” nie są jedną klasą ryzyka. Krótkoterminowe obligacje skarbowe, długoterminowe obligacje państwowe i obligacje przedsiębiorstw mogą reagować zupełnie inaczej na zmianę stóp procentowych, inflacji czy sytuacji gospodarczej.

Portfel 60/40 w 2026 roku – najważniejsze wnioski

Rok 2026 nie przynosi prostego rozstrzygnięcia, że klasyczny portfel 60/40 przestał działać. Pokazuje natomiast, że jego mechanizm nie jest odporny na każdy rodzaj szoku gospodarczego.

Najważniejsze zmiany dotyczą przede wszystkim rynku obligacji. Rentowność amerykańskich papierów 10-letnich zbliżająca się we wrześniu do 5 proc. oznacza zupełnie inne warunki dla inwestora niż era bardzo niskich stóp procentowych.

Jednocześnie wysokie wyceny części rynku akcji sprawiają, że aktualne wyniki giełdowe nie powinny być automatycznie utożsamiane z oczekiwanymi wynikami w perspektywie kolejnej dekady.

Portfel 60/40 pozostaje więc użytecznym modelem do analizy relacji między ryzykiem i potencjalnym zwrotem, ale w 2026 r. wymaga szerszego spojrzenia. Dla inwestora istotne stają się nie tylko proporcje akcji i obligacji, lecz także ich jakość, geografia, duration, waluta, koszty oraz sposób rebalansowania.

Klasyczna zasada dywersyfikacji pozostaje aktualna, ale środowisko, w którym jest stosowana, wyraźnie się zmieniło.